De aankoop van de caravan is reeds een tijdje geleden gebeurd. Een dubbele as en een lengte van een kleine 6 meter.ik heb de caravan op de kop getikt via Kapaza,voor een koopje.We zijn erom gereden naar Aarschot,de streek van de foorkramers en zigeuners...een verhaal appart.
De mensen waarvan we de caravan kochten ,waren ex-zigeuners die zich nu ergens gesetteld(uit respect blijf ik vaag over de locatie) hebben in een bos,chalet. De zeven kinderen en 20 kleinkinderen wonen errond in verschillende caravans,een site op zich...
Op de terugweg was Dieter z'n hoofd aan het schudden en aan het glimlachen...dat zoiets kan in ons Belgenlandje.Ik volgde met de woorden ,als zij in België en in slechte weersomstandigheden zo kunnen wonen (was hard aan het regenen die dag en alles zat onder de modder)...dan kunnen wij dit ook in Ibiza met een gemiddelde van 20 graden in de winter en enkele weken neerslag (welkom voor regenwatertoevoer)...
Ik wil de mensen hiermee nog eens duidelijk maken waarom wij met een mobiele woonruimte ons terugtrekken in de natuur.We gaan terug naar de basis...respect hebben voor water,electriciteit ,proper wc,...alles lijkt zo vanzelfsprekend in onze woningen ...Hoe vaak moet ik tegen m'n kinderen niet zeggen ,licht uit,kraan dicht,niet te lang onder de douche,niet teveel shampoo,..heb respect voor je dingen,laat ze niet rondslingeren en trap er vooral niet op!Dit zijn bekommernissen van vele ouders,denk ik ...
In een warm land is het vooral niet vanzelfsprekend dat we zonder nutsvoorzieningen gaan leven ...drinkbaar water moeten we kopen in flessen ,zoetwater kunnen we aanschaffen bij openbare kraantjes (betalend) en zoutwater hebben we aan overvloed op een eiland...Iemand vroeg me ,hoe gaan jullie zich wassen ?Ofwel zelfgemaakte douche...en willen we eens een gezellig badje,dan rijden we naar het strand voor de gezamelijke was...We hebben keuze uit verschillende badkamers (stranden )...we zijn creatief genoeg...
De kinderen zien dit vooral als kamperen! In Marokko te hebben geslapen in de woestijn of op de auto ...,zijn zij reeds wat gewoon en zelden zul je ze horen klagen ...onze avonturiertjes. Ja ,ze zijn zelfs een beetje trots,niet iedereen kan zeggen ,ik heb de "melkweg " gezien in de woestijn boven m'n bed (openlucht).Babe zij onlangs nog dat we" zotte" ouders waren,maar zeker niet slecht...en Maria-Louisa wilt al haar oude of kapotte speelgoed aan de kindjes in Marokko geven...dit vind ik zo lief... Julia vroeg ,zijn er in Ibiza ook arme kindjes?Geen arme kindjes maar wel kindjes die bewust door hun ouders worden opgevoed in de natuur...Ik kan jullie verzekeren, wij zijn nog heel gewoon en sluiten niet aan bij een commune,maar ik geef wel toe dat ikzelf grote bewondering heb voor sommige idealisten in Ibiza die zich volledig terugtrekken in de natuur...
We kunnen heel wat leren van die mensen, denk ik ...