maandag 2 maart 2009

Tegenslag !

Voor de mensen die de blog volgden de laatste weken,die voelden waarschijnlijk dat er iets op til was!Inderdaad ...wij waren 80 % procent zeker van een huurder,opvolger fotograaf, in onze zaak !Ik zou na 14 jaar de sleutel overhandigen(15 juni) aan een jonge talentvolle fotograaf.Voor die mensen lag een mooie toekomst vol mogelijkheden in bereik...maar het kon niet waar zijn ...door hun familiale omstandigheden.Ik wil me er niet verder over uitspreken...maar ik heb veel energie erin gestoken.Ze hadden m'n volledige zegen !

Wij kunnen er alleen maar een les uit leren...die 20 % heb je zelf nooit in eigen handen .

Ik kan niet ontkennen dat ik verbitterd ben ...

Misschien komt het terug naar boven de strijd van de eerste jaren om te overleven als beginnend fotograaf...14 jaar geleden.

Ik had m'n baas veel te duur moeten uitbetalen om z'n zaak en " zulle"in Oudenaarde over te nemen,daarvoor heb ik 5 jaar hard moeten knokken...om m'n hoofd boven water te houden.Wij hebben twee jaar boven de zaak gewoond in een bouwvallig pand,die later ook onbewoonbaar werd verklaard!

Julia had bijna haar dood gevonden in het pand toen het dak neerstortte ...maar toch bleven we vechten voor onze zaak!Twee jaar hebben we geleefd zonder verwarming in de woning,met 2 kleine kids...Ik ben eens samen met Babe en Julia opgenomen in het ziekenhuis ,omdat we niet konden herstellen in het pand ,onder de 7°.En toch hebben we teruggevochten...en zijn we er geraakt !Na nog eens 2 jaar kat en muis spel te spelen met de eigenaars van het pand..heb ik m'n zaak in Oudenaarde vaarwel gezegd ...

En ben ik m'n zaak opnieuw begonnen in Zulte...in de periode dat Zulte een nieuwe baan zou krijgen ,2 jaar wegenwerken...Ook dit hebben we goed doorzwommen met veel hindernissen,maar we hielden vol...



Had ik niet geschreven ...met bloed ,zweet en vele tranen...maar we komen er wel !?

Dus bij deze, ben ik nog altijd op zoek naar een huurder of koper voor onze zaak/woning in België en zolang er niks getekend is...doen we gewoon verder met evenveel enthousiasme...en kijken we hoopvol naar de toekomst .

Ooit maken we de definitieve oversteek naar Ibiza...maar ik durf er momenteel geen datum meer op te kleven...

Wat m'n gezin sterk maakt, is dat wij veel vreugde delen ...maar ook de tegenslagen !

Maria-Louisa geeft me een troostende knuffel...
Babe vindt het jammer ,maar gelooft er nog in ...
Julia is nog niet op de hoogte...
Dieter probeert me op te beuren...en zegt "KOM OP"!

En ik glimlach...door m'n tranen heen...
En morgen... dan vlieg ik er terug in ...